Ο ΑΠΟΕΛ κατέρρευσε και η διοίκηση απαντά με… υποσχέσεις

 

Η ανακοίνωση της διοίκησης του ΑΠΟΕΛ περισσότερο θυμίζει προσπάθεια διαχείρισης της οργής του κόσμου παρά πραγματική ανάληψη ευθύνης. Ναι, χρησιμοποιούνται βαριές λέξεις όπως «αποτυχία», «ευθύνη» και «ευθιξία», όμως πίσω από τις φράσεις λείπει το βασικότερο: η ουσία.

Η διοίκηση παραδέχεται ότι απέτυχε, αλλά δεν έχει το θάρρος να εξηγήσει ξεκάθαρα γιατί απέτυχε. Μιλά γενικά και αόριστα για «αγωνιστικούς και εξωαγωνιστικούς λόγους», λες και ο κόσμος δεν έζησε όλη τη χρονιά τις λανθασμένες αποφάσεις, τον κακό σχεδιασμό, τις αποτυχημένες επιλογές και την εικόνα διάλυσης που παρουσίαζε ο οργανισμός. Όταν λες ότι «γνωρίζεις ακριβώς τι έφταιξε», αλλά δεν κατονομάζεις ούτε ένα λάθος, τότε η αυτοκριτική μοιάζει κενή.

Ακόμη πιο προκλητικό είναι ότι η διοίκηση μιλά για «ευθιξία», αλλά τη μεταθέτει… στο μέλλον. «Σύντομα θα ανακοινώσουμε», «γίνονται ενέργειες», «θα αποδείξουμε». Δηλαδή μετά από μια καταστροφική διετία, αποκλεισμό από την Ευρώπη, οικονομική πίεση και αγωνιστική κατάρρευση, το μόνο που έχει να παρουσιάσει είναι υποσχέσεις και αόριστες δεσμεύσεις. Ο κόσμος δεν ζητά άλλες λέξεις. Ζητά πράξεις, ευθύνες και αλλαγές εδώ και τώρα.

Η πιο αποκαλυπτική φράση της ανακοίνωσης είναι ίσως η πιο ντροπιαστική για τους ίδιους: «ο μοναδικός παράγοντας που διεκδίκησε πρωτάθλημα ήταν ο κόσμος». Πρόκειται ουσιαστικά για ομολογία πλήρους αποτυχίας σε όλα τα επίπεδα. Η διοίκηση παραδέχεται μόνη της ότι η ομάδα δεν είχε χαρακτήρα, προσωπικότητα, ηγεσία και αγωνιστική ταυτότητα. Ότι μόνο η κερκίδα κράτησε ζωντανό τον ΑΠΟΕΛ, ενώ όσοι διοικούσαν τον σύλλογο τον οδηγούσαν σταδιακά στην απαξίωση.

Επίσης, η αναφορά ότι ο προπονητής έκανε «λάθος δήλωση» αναλαμβάνοντας την ευθύνη, μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακό τέχνασμα παρά με γενναία στάση. Γιατί αν πράγματι όλες οι ευθύνες ανήκουν στη διοίκηση, τότε αυτές οι ευθύνες πρέπει να έχουν συνέπειες. Σε κάθε σοβαρό οργανισμό, η αποτυχία φέρνει αποχωρήσεις, λογοδοσία και αναδόμηση. Όχι ακόμη μία ανακοίνωση γεμάτη συναισθηματικές εκφράσεις.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, είναι ότι η ανακοίνωση βγάζει την αίσθηση πως η διοίκηση μόλις τώρα κατάλαβε την πραγματικότητα. Ο ΑΠΟΕΛ δεν κατέρρευσε χθες με τον αποκλεισμό από την Ευρώπη. Η κατάρρευση φαινόταν μήνες τώρα: στο γήπεδο, στις επιλογές, στην εικόνα της ομάδας, στη χαμένη αξιοπιστία στην τεράστια συσσώρευση χρεών, στους αμέτρητους διακανονισμούς... που θα γίνουν οσονούπω προσφυγές. Και παρ’ όλα αυτά, δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αντίδραση μέχρι να χαθεί και ο τελευταίος στόχος. 

Ο κόσμος του ΑΠΟΕΛ δεν εξοργίζεται μόνο από την αποτυχία. Εξοργίζεται γιατί βλέπει μια διοίκηση που μοιάζει να τρέχει πάντα πίσω από τις εξελίξεις, να παραδέχεται τα λάθη μόνο όταν πλέον δεν υπάρχει τίποτα να σωθεί και να ζητά ξανά πίστωση χρόνου χωρίς να έχει πείσει ότι έμαθε πραγματικά από τα λάθη της.

ANTIVIRUS

Newer Post Older Post